In the picture: Gonny Geurts

Gonny Geurts heeft in haar atelier veel van haar eigen werken hangen, waaronder deze inktschilderijen FOTO: José van der Wegen

Gonny Geurts heeft in haar atelier veel van haar eigen werken hangen, waaronder deze inktschilderijen FOTO: José van der Wegen

Iedere kunstenaar heeft zijn of haar eigen verhaal. De één stapte in de wereld van kunst, omdat hij of zij het gewoon leuk vond, de ander zag het als een roeping en weer een ander rolde er als vanzelf in. Al die kunstenaars vertellen een verhaal, een verhaal dat tot leven komt via de rubriek ‘In the picture’. Dit keer mag Gonny Geurts uit Zeewolde haar verhaal doen!

“Als kind was ik altijd al aan het tekenen. Veel bijzonders was het niet. Ik had, net als zoveel kinderen, een schetsboekje, wat waterverf en kleurpotloden van mijn ouders gekregen en maakte hier veel gebruik van. Mijn ouders namen het niet al te serieus, ik was gewoon lekker bezig als kind. Toch ben ik uiteindelijk verder gegaan in de richting van de kunst, al was het op een iets andere manier. Ik koos voor een lerarenopleiding en behaalde mijn bevoegdheden voor het lesgeven in tekenen en schilderen. Ik gaf onder meer tekenles op een mavo. Omdat ik altijd gewoon ben doorgegaan met tekenen en schilderen en mijn baan verviel, ging ik nadenken over wat ik nu echt wilde en dat was naar de kunstacademie gaan. Ik besloot er voor te gaan en ging naar Arnhem.”

Zwaar weer in de polder, mixed media op doek CREDITS: Gonny Geurts

Zwaar weer in de polder, mixed media op doek CREDITS: Gonny Geurts

Leren kijken

Aan de kunstacademie ging er een nieuwe wereld voor Gonny open. “Natuurlijk kregen we les in tekenen en schilderen, maar er was ook aandacht voor kunstgeschiedenis en filosofie. Vooral met dit laatste was ik heel erg blij.” Met haar achtergrond als tekenlerares en de bagage die ze verzamelde in Arnhem besloot ze ook zelf les te gaan geven aan andere mensen. “Zo’n elf tot twaalf jaar geleden begon ik met een groepje voor een cursus schilderen. Het waren vooral moeders, die, net als ik, hun kinderen op school hadden en tussendoor gingen schilderen. Het grappige is wel dat veel van de moeders uit de beginfase nog steeds bij mij op les zitten. Alleen onze gespreksstof is wel erg veranderd. Van praten over kleine kinderen hebben we het nu over dezelfde kinderen, maar dan over de inrichting van hun studentenkamer en hun studie.” Tijdens de lessen die Gonny geeft, leert ze haar leerlingen de basis van het schilderen, zoals de kleurenleer en vooral heel belangrijk, het leren kijken. “Toen ik zelf nog op de academie zat, heb ik geleerd echt goed naar je werk te kijken. Soms zie je vanaf een afstandje andere dingen. Ook is het goed om een werk zo nu en dan gewoon eens los te laten, er niet continu aan te zitten. Door los te laten kun je een werk uiteindelijk meer diepgang geven. Mijn specialiteit bij de lessen is echter iets anders. Ik geef mensen de vrijheid om met eigen plannen en ideeën te komen. Ik denk daarbij mee. In de loop der jaren heb ik gemerkt dat ik daarin steeds zekerder ben geworden, om andere mensen advies te geven en mee te denken.”

Canto ostinato, acryl en inkttekeningetjes gemaakt tijdens de uitvoering van Canto ostinato Simeon ten Holt CREDITS: Gonny Geurts

Canto ostinato, acryl en inkttekeningetjes gemaakt tijdens de uitvoering van Canto ostinato Simeon ten Holt CREDITS: Gonny Geurts

Waardevol

Zelf werkt Gonny ook volgens deze manier. “Het gebeurt regelmatig dat ik aan een werk bezig ben en ik het dan gewoon even laat staan om te stofzuigen of iets anders te doen. Als ik dan niet veel later het werk weer zie, heb ik hele andere inzichten gekregen en kan ik weer verder. Ik werk ook niet echt in opdracht. Mensen kunnen wel tegen mij zeggen wat ze graag zouden willen. Bij een kunstwerk is zo belangrijk dat je iets kiest wat bij je past. Een kunstwerk moet waardevol zijn, maar dat hoeft niet per definitie om de waarde in geld te gaan. De inhoud van een werk is net zo belangrijk, zo niet belangrijker. Een werk dat waardevoller wordt, omdat het echt past bij iemand, dat is een echt kunstwerk.”

De werken die Gonny maakt, komen voort uit haar eigen fantasie. “Ik begin altijd heel vrij en gaandeweg word ik strenger voor mezelf. Ik probeer vooral kunstwerken te maken waarbij de kijker zelf inhoud mag geven aan het werk. Als er dan een gezamenlijke beleving is, van kunstenaar en kijker, dan klopt het werk in mijn ogen. Iemand moet zijn of haar eigen verhaal terug zien in een werk.” Gonny werkt vooral met acryl, maar gebruikt daarbij diverse ondergronden. Zand, textiel, alles wat een werk gelaagdheid kan geven, wordt door haar gebruikt. Ook inkt komt regelmatig terug in de werken. “Ik ben gek op taal en met inkt kan ik een soort accent geven in de werken. Zo heb ik een werk gemaakt op de muziek Canto Ostinato van de Nederlandse componist Simeon ten Holt. Op de klanken van de muziek heb ik met inkt een accent aangebracht in een bestaand werk. Ook laat ik regelmatig gedichten of dichtregels terugkomen in de schilderijen of tekeningen.”

Gonny voor haar werk met de kersenboom, gebaseerd op het gedicht van Taro Aizu FOTO: José van der Wegen

Gonny voor haar werk met de kersenboom, gebaseerd op het gedicht van Taro Aizu FOTO: José van der Wegen

Taro Aizu en de kersenboom

Over gedichten gesproken: Gonny maakt deel uit van een kunstenaarsgezelschap dat werkt onder de naam Gogyoshi Art Project. In dit gezelschap zit onder meer Jan-Carel Koster, die eerder ‘in the picture’ op Kunst.blog.nl stond. “Binnen dit gezelschap maken we werken naar aanleiding van gedichten, de zogenoemde Gogyoshi. Aan de hand van een Gogyoshi moet een kunstenaar naar eigen inzicht een werk maken. Wij hebben de werken van de dichter Taro Aizu gebruikt. Ik koos voor twee gedichten, één over de kersenbomen in Japan en één over de graven van voorouders. Bij de kersenboom wilde ik laten zien dat de bloemen heel snel vallen, maar omdat het ook een feest is, ook plezier tonen. Ik koos dan ook voor een kersenboom, waarbij onder de boom mensen dansen, maar deze mensen lopen naadloos over in de boomtakken en de stam. Voor de Gogyoshi over de graven van de voorouders nam ik de zin ‘groene, glinsterende rijstvelden over en maakte ik met een restant spacegel de glinstering in het rijstveld.”

Alle werken van de deelnemende kunstenaars aan het project werden vervolgens geëxposeerd en ook Taro Aizu zou daarbij langskomen. De Japanse dichter was erg gecharmeerd van het werk met de kersenboom en wilde hier meer van weten. Ook wilde hij het werk op de cover gebruiken voor zijn boek met gedichten. “Het was de bedoeling dat ik naar München zou gaan, waar Taro ook was, maar ik brak mijn middenvoetsbeentje. Daardoor was ik verhinderd, maar ik wilde wel heel graag, omdat ik wilde voorkomen dat hij mijn werk vond tegenvallen. Aan een foto kon hij namelijk niet zien dat ik de bloesem had gemaakt door mijn perforator leeg te gooien boven het schilderij. Ik kon hem echter nog ontmoeten in Amsterdam, en gelukkig was hij nog steeds onder de indruk van het schilderij.”

Nymphaea, 100×100, acryl op doek Rood-groen contrast versterkt de lege witte vorm als een waterlelie in de knop CREDITS: Gonny Geurts

Nymphaea, 100×100, acryl op doek
Rood-groen contrast versterkt de lege witte vorm als een waterlelie in de knop CREDITS: Gonny Geurts

Vernietigen en vernieuwen

Het leeggooien van een perforator boven een werk is kenmerkend voor de manier van werken van Gonny. “Ik werk niet volgens een vooropgezet plan. Natuurlijk heb ik wel een idee als uitgangspunt, maar pas tijdens het werken ontstaat het echt. Tijdens het maakproces gebeurt het. Ik raad mensen dan ook altijd aan om ‘het’ een kans te geven, zorg er voor dat er iets kan gebeuren met je werk. Durf te vernietigen en te vernieuwen. Dat doe ik zelf ook, door een mislukt werk opnieuw te beschilderen of zelfs verf van een doek te verwijderen. Ik heb ook eens een workshop gedaan, waarbij mensen hun mislukte schilderij mochten meenemen. De opdracht was daarbij te kijken wat er viel te verbeteren aan het werk in het kader van ‘vernietigen en vernieuwen’. Er kwam van alles uit, maar uiteindelijk was er maar één persoon die haar werk volledig overschilderde en opnieuw begon.”

Vernietigen en vernieuwen, het is een motto dat Gonny dus zelf ook hanteert in haar werken. Maar wanneer een werk echt af, dat is ook voor Gonny weleens onduidelijk. “Soms denk ik wel eens dat een werk af is en dan maak ik er een foto van voor de verkoop. Maar als ik dan een tijd niets aan het werk heb gedaan en ik kijk er met andere ogen naar, dan wil ik toch weer wat veranderen, wat ik vervolgens ook doe. Ik kan dan ook heel lang met werken bezig zijn. Gemiddeld maak ik er vijf tot zes per jaar en ik verkoop en exposeer ook regelmatig werken. Het mooie daarvan is dat je ruimte kunt creëren voor nieuwe dingen.”

Wilt u meer weten over Gonny Geurts? Dat kan! Kijk dan op haar website.

In the picture is een terugkerende rubriek die ingaat op het verhaal van de kunstenaar en het verhaal achter de kunstenaar. Wil je ook meedoen aan deze rubriek? Dat kan! Neem dan contact op via [email protected] en wie weet sta je binnenkort zelf ‘in the picture’ op maandag om 12.34 uur!

 

 

 

Lees ook:In the picture: Toedeloe.biz van Esther van Loenhout
Lees ook:In the Picture: Justyna Pennards-Sycz
Lees ook:In the picture: Angelique van den Hout
Lees ook:In the picture: Davitha van de Kuilen
Lees ook:In the picture: Speksteen-creaties van Antje den Os

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>