Ode aan de liefde van Marte Röling

Expositie in Museum De Fundatie

Marte Röling maakte een serie van 55 portretten van haar overleden man, de levenskunstenaar Henk Jurriaans. Een week na zijn overlijden in oktober 2005 maakte ze het eerste portret, eind 2009 de laatste vijf schilderijen.

Röling en Jurriaans woonden en werkten samen met Adrienne Morriën, Alissa Morriën en Wanda Werner op het Groningse platteland. Bij haar eerste ontmoeting met Jurriaans in 1969 dacht Röling: ‘Dat is wat ik bedoel.’ Ze mist hem zeer. Door hem telkens weer te portretteren wekt ze hem tot leven, zei Röling deze week in een interview met Matthijs van Nieuwkerk. ‘Ik ga hem levend maken’, besloot Röling toen ze na zijn dood met haar ‘kop tegen de muur’ liep van verdriet.

De grote, felgekleurde portretten werden begin 2010 tentoongesteld op de expositie Marte Röling – Portretten van een Liefde in Museum De Fundatie. De tentoonstelling omvatte naast de portretten ook enkele andere, recente schilderijen.

Marte Röling (Amsterdam, 1939) is overigens bij de opening van de expositie benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ze kreeg de onderscheiding uit handen van cultuurminister Ronald Plasterk.

Update: Emilie Kassenaar doet op haar weblog mooi verslag van haar bezoek aan de expositie. ‘Marte schilderde een heftige liefde in oorlogskleuren’, aldus Emilie Kassenaar.

Zie hieronder het interview met Marte Röling in De Wereld Draait Door.


Lees ook:Wie is toch die vrouw met schilderspalet?
Lees ook:Fotograaf Ari Marcopoulos bij de AVRO
Lees ook:Koningin Juliana in beeld
Lees ook:Arnhemse familie veilt portretten na 350 jaar
Lees ook:Liefde in het Haags Gemeentemuseum

Heb jij Kunst.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!


  • Geplaatst door rvdenberg lokker op 31 januari 2010 om 20:59
  • Geplaatst door Emilie Kassenaar op 7 februari 2010 om 13:14

    Inspirerend en herkenbaar. Fantastisch, groots en dramatisch. Als ik kon schrijven zoals Marte kan schilderen, leefde mijn man ook nog een beetje. Ik heb geprobeerd in woorden te vangen wat ik voelde in haar kleuren, maar ze schieten te kort, die woorden.

  • Geplaatst door hopi op 25 april 2010 om 12:00

Geef een reactie